Badania Kliniczne Publikacja: 24.10.2026 · Weryfikacja: 27.10.2026 Czas czytania: 7 min

Retatrutyd (LY-3437943) w badaniach Fazy 2: redukcja masy ciała o 24,2% (NEJM) i spadek tłuszczu wątrobowego w MRI-PDFF (Nature Medicine)

Przegląd danych z randomizowanych badań klinicznych Fazy 2 nad potrójnym agonistą GLP-1/GIP/GCGR opublikowanych w The New England Journal of Medicine oraz Nature Medicine.

Najważniejsze Parametry z Publikacji Źródłowych

Badanie otyłości (NEJM 2023, PMID: 37366315): -24.2% utraty wagi w 48 tyg. przy dawce 12 mg (placebo: -2.1%).

Badanie MASLD (Nature Medicine 2024, PMID: 38858523): -86.0% spadku tłuszczu wątrobowego w badaniu rezonansem MRI-PDFF (dawka 12 mg).

Wskaźnik normalizacji tłuszczu w MRI-PDFF (<5%): ~86% uczestników w podgrupie najwyższych dawek osiągnęło prawidłowy obraz MRI.

Ograniczenie metodologiczne: Brak biopsji histologicznej w Fazie 2a MASLD (MRI-PDFF to biomarker obrazowy).

1. Badanie Fazy 2 w Otyłości (Jastreboff et al., NEJM 2023)

W wieloośrodkowym badaniu Fazy 2 opublikowanym przez Jastreboff i wsp. w The New England Journal of Medicine (2023; 389:514-526; DOI: 10.1056/NEJMoa2301972) z udziałem 338 dorosłych pacjentów z otyłością lub nadwagą oceniano skuteczność i profil tolerancji Retatrutydu.

Pacjenci przydzieleni losowo do grupy przyjmującej 12 mg podskórnie raz w tygodniu osiągnęli średnią redukcję masy ciała wynoszącą 24.2% w 48. tygodniu badania (wobec zaledwie 2.1% w grupie placebo). Krzywa spadku masy ciała nie osiągnęła wyraźnego plateau do końca 48. tygodnia, co stało się podstawą do uruchomienia 72-80-tygodniowych prób Fazy 3 w ramach globalnego programu TRIUMPH.

2. Badanie Fazy 2a w MASLD (Sanyal et al., Nature Medicine 2024)

Równolegle w publikacji Sanyal i wsp. w Nature Medicine (2024; 30:1902-1912; DOI: 10.1038/s41591-024-03018-2; PMID: 38858523) przedstawiono ocenę wpływu Retatrutydu na zawartość tłuszczu wątrobowego u pacjentów ze stłuszczeniową chorobą wątroby związaną z dysfunkcją metaboliczną (MASLD, dawniej NAFLD).

Pomiar przeprowadzono z wykorzystaniem frakcji protonowej gęstości tłuszczu w rezonansie magnetycznym (MRI-PDFF) u uczestników z wyjściowym stłuszczeniem wątroby ≥10%. W 24. i 48. tygodniu terapii względna redukcja tłuszczu wątrobowego wyniosła odpowiednio do 81.4% przy dawce 8 mg oraz 86.0% przy dawce 12 mg. Około 86% uczestników w grupach 9 mg i 12 mg osiągnęło bezwzględną zawartość tłuszczu wątrobowego poniżej 5% w badaniu MRI-PDFF.

Istotne Zastrzeżenie Metodologiczne dot. Diagnostyki MASH: Spadek tłuszczu w badaniu rezonansem MRI-PDFF poniżej progu 5% oznacza normalizację frakcji tłuszczu w obrazie MRI, jednak nie może być utożsamiany z histopatologicznym wyleczeniem MASH ani z odwróceniem zwłóknienia (fibrozy). W badaniu Fazy 2a nie pobierano biopsji wątroby. Histologiczne punkty końcowe oceniane są dopiero w toku dedykowanych prób Fazy 3.

3. Profil Bezpieczeństwa w Opublikowanych Danych

Zdarzenia niepożądane w obu publikacjach miały charakter typowy dla agonistów receptorów inkretynowych: przeważały łagodne do umiarkowanych nudności i biegunki występujące w fazie miareczkowania dawki. Odnotowano również zależny od dawki, przejściowy wzrost spoczynkowego tętna (średnio o 4–8 uderzeń na minutę), osiągający szczyt w 24. tygodniu, po czym stopniowo opadający.